Treści zawarte na tych stronach będą skupiać wiedzę na temat metod ceramizacji, przybliżać zagadnienia pokrewne, porządkować często rozproszoną i enigmatyczną wiedzę na temat materiałów ceramicznych i ich stosowania w inżynierii.

Powłoka ceramiczna

Jej osadzenie to zasadniczy cel procesu ceramizacji. Dzięki dobrym właściwościom materiałowym, zabezpieczony powłoką układ tribologiczny posiada dużą odporność na zużycie i pracuje bardziej efektywnie. Powłoka ceramiczna łagodzi skutki tarciowe, regeneruje i uszczelnia strukturę. W porównaniu z metalem, odznacza się wysoką twardością, gładką powierzchnią cierną, niską korozyjnością. Warstwy ceramiczne (cermetalowe), dzięki lepszej odporności temperaturowej, znajdują zastosowanie między innymi w inżynierii produkcji turbin parowych.
Pośród metod nakładania powłok ceramicznych na elementy mechaniczne, dominują dzisiaj dwie technologie: pierwsza to ceramizacja przy użyciu mineralnych komponentów dostarczonych do układu za pośrednictwem systemu olejenia, druga natomiast to tak zwana metoda natryskiwania plazmowego. Więcej o metodach w sekcji Technologia.

Pionierzy

Technologia ceramizacji oparta o mineralne komponenty ceramizujące, które dostarcza się do układu mechanicznego poprzez system olejenia, ma swój początek w latach 50tych i wywodzi się z szeregu doświadczeń i eksperymentów. Pozytywne wyniki badań wywołały spore zainteresowanie wśród inżynierów i wyzwoliły pracę nad technologiami antytarciowymi. Badania zapoczątkował zespół D.N. Garkunov i I.V. Kragelsky, natomiast dalszy rozwój to zasługa białoruskiego uczonego - prof. George'a P. Shpenkov'a. Publikacja z 1995 roku zatytułowana " Friction Surface Phenomena", formalizuje zjawiska towarzyszące procesom tarciowym oraz podkreśla potencjał technologiczny, oszczędnościowy i regeneracyjny, wynikający ze zjawiska selektywnego przenoszenia.

Badania

Ceramizacja jest technologią, która dziś, z tribologicznego punktu widzenia, pozwala oszczędzać energię, paliwo, dłużej i lepiej eksploatować substancje smarne oraz eliminować defekty geometryczne układów mechanicznych. Ceramizacja stała się obiektem dalszych badań i prób doświadczalnych głównie w przemyśle maszynowym i motoryzacji. Jedno z opracowań na temat warstw metaloceramicznych powstało w Zakładzie Ekspertyz Naukowo-Technicznych w Zakresie Wibroakustyki i opisuje wpływ ceramizacji na właściwości przeciwzużyciowe oraz współczynnik tarcia. Inny raport dotyczy właściwości przekładni walcowej o zębach skośnych, pracującej w obecności oleju przekładniowego z dodatkiem komponentu ceramizującego. Więcej informacji na ten temat prezentuje sekcja Badania.

Popularne aplikacje

Wśród popularnych zastosowań ceramizacji i materiałów ceramicznych w inżynierii mechanicznej i materiałowej wymienić należy metody regeneracji i ochrony układów mechanicznych przy użyciu komponentów mineralnych dostarczanych poprzez system smarny. Na rynku istnieją komponenty ceramizujące i rewitalizanty o formule przystosowanej do silników spalinowych, przekładni mechanicznych, mostów, układów wspomagania. Drugą metodę ceramizacji - natryskową, stosuje się często w obróbce powlekania elementów mechanicznych - tłoków, cylindrów, kolektorów wydechowych, ogniw skrawających, turbin parowych. Cel obu metod jest zawsze wspólny - ochrona, dłuższa żywotność mechanizmów, większa moc lub efektywność pracy, dobra sprawność energetyczna. Więcej o tym w dziale Zastosowania.